بررسی موسيقی فلامنکو
كوليان (Los gitanos) جنوب اسپانيا از زمان رسيدن خود به اين در قرن پانزدهم، روز به روز به خلق و بسطاين موسيقي پرداختند. ساختار دروني و بيروني موسيقي فلامنكو، نشانگر اين واقعيت است كه آنها از منطقهاي به نام سيد sidدر شمال شبه قاره هند كه در حال حاضر جزخاك پاكستان است، به جنوب اسپانيا مهاجرت كردند
كوليان مجبوربودند كه سرزمينهاي خود را به واسطه درگيريها و تهاجماتي كه به آنها ميشد، ترك كنند (بعدها فروپاشي سلسله تيموريانكه نوادگان ((چنگيز خان)) معروف بودند، كوليان از تبعيد و اسارت رهايي يافتند) قبايل ((سيد)) به سرزمين مصر مهاجرتكردند و تا زماني كه از آنجا رانده شدند; در صلح و آرامش در اين منطقه زندگي ميكردند.
مقصد بعدي آنها ((چكسلواكي))بود، اما چون ميدانستند به دليل جمعيت زيادشان ميتوانند همه به يك منطقه پناه آوردند، به سه گروه تقسيم شدند و سههسته و مركز عمده كوليها را در غرب تشكيل دادند: روسيه، مجارستان، لهستان، كشورهاي حوزه بالكان و ايتاليا و دستآخر فرانسه و اسپانيا.
كمكم اسامي خود را نيز تغيير شكل دادند: سيندل به ميگل، آندراس به آندرس، پاموئل به مانوئل. اولين سند گواه بر ورودكوليها به اسپانيا متعلق به سال 1447 ميلادي است. كوليان خود را ((روماكالك))، ميناميدند (به معناي مردم دشت و صحرا ياآواره صحراها) و به زبان كالو كه لهجهاي از زبان هندي است، صحبت ميكردند. آنان تا پايان قرن پانزدهم تقريبا هموارهخانه به دوش بودند و به كارهايي همچون چوپاني و آهنگري داشتند.
زندگي خانه به دوشي، فرهنگ آنان را سرشار از عادات و رسومي ساخت كه از فرهنگهاي اقوام مختلف به عاريت گرفته شدهبود. اين فرمهاي عاريتي، موسيقي را نيز شامل بود. اما كوليها، موسيقيهاي مختلف را بنا به خو، خصلت و شيوه نگرش خود
به جهان تفسير و اجرا ميكردند. بدين ترتيب موسيقي بخش بسيار برجسته و سهمي از جشنها و مراسم سنتي و نيز زندگيروزانه آنها را تشكيل ميداد.
تمامي آنچه كه كوليان براي ساخت و اجراي موسيقي ميخواستند نوا و ريتمي بود كه بتوانند باحركت دست و پاهايشان آن را اجرا كنند. درست به همين خاطر فرمهاي كولي، به خصوص موسيقي فلامنكو احتياج به آلاتموسيقي ندارند.
موسيقي كوليان همواره با فيالبداهگي، آرايه و مهارت در حركات فيزيكي بدن همراه است.
آنها در))آندلوسيا)) با سرزميني بكر و وسيع و مناسب براي بسط و گسترش موسيقي خود رو به رو شدند. به نظر ميآيد كلمهفلامنكو از تركيب دو كلمه عربي (به معناي روستايي و برزگر خانه به دوش) ساخته شده است.
بنا به گفته عدهاي ازنويسندگان، كلمه ((فلامنكو))، بعد از قرن هجدهم به عنوان ((كولي آندالوسي)) مورد استفاده قرار گرفت. كوليها آداب و رسوممخصوص خود را در زندگي كوچنشيني داشتند و به زبان فلامنكو ((كالو)) صحبت ميكردند و با ورودشان به اسپانيا، تعدادياز واژگان آنان به زبان اسپانيايي منتقل گرديد.
اولين نسخه گرته برداري شده از يك قطعه موسيقي در نمايشي فلامنكو دراپراي ((نقاب خوشبختي)) اثر آهنگساز ايتاليايي قرن هجدهم ((نري Neri ((به چشم ميخورد. ميتوان گفت موسيقي فلامنكودر پايان قرن نوزدهم شيوههاي كمابيش مشابه آن چه امروز شنيده ميشوند را پايه نهاد. اما در عين حال بايد اين نكته راتذكر داد كه موسيقي فلامنكو هيچ گاه از بسط و رشد باز نايستاده و همواره پويا و زنده به حركت رو به رشد خود ادامه دهد.
.